Dirty Granny Tales και ανατριχίλλα..

Το 2009 φίλε αναγνώστη gothster όπως όλοι έχουμε καταλάβει έχει μπεί σέρνοντας και με την υπόσχεση ότι θα μας ΄φερει τα πιο κουλα για να τα παίξουμε τελείως.

Όμως μέσα από την κουλαμάρα αυτή που μας διαπερνα καθε ρανίδα της ύπαρξης, προέκυψε η γνωριμία με την υπέροχη ανατριχιαστική γιαγιά η οποία θέλει να τροφοδοτήσει τους πιο ηδονιστικούς μας φόβους και να μας κλέψει μια και καλή τον ύπνο.

Η ιστορία έχει ως εξής:

Καθόμαστε στο αγαπημένο 35 στο Μαρούσι και ενώ πίνουμε τον καφέ μας το μάτι μας πέφτει στο πίσω μέρος μιας αφίσας των Dirty Granny Tales. Μην γνωρίζοντας τι εστί το εν λόγω συγκρότημα (και με μια γενναία δόση επιφύλαξης) αποφασίζουμε να πάμε να παρακολουθήσουμε την παράσταση “Didi’s Son“.

Μια εβδομάδα μετά λοιπόν βρισκόμαστε στο θέατρο Ροές στο Γκάζι και περιμένουμε να μπούμε, μπαίνουμε, καθόμαστε, απολαμβάνουμε την εικόνα της διεστραμμένης γιαγιάκας στο τρελό αναπηρικό καροτσάκι της, περιμένουμε, πέφτουν τα φώτα, εμφανίζονται οι performers στη σκηνή και με την πρώτη νότα από το στοιχειωμένο μαντολίνο του αφηγητή όλες οι τρίχες του σώματος αποφασίζουν ταυτόχρονα να ξεκινήσουν ορθή διαδήλωση.

Για την επόμενη μίαμιση περίπου ώρα παραδοθήκαμε στην τέλεια δουλειά της μπάντας, του θιάσου, των σκηνοθετών και όλων των υπολοίπων συντελεστών της παράστασης, σε έναν τρελό χορό από μουσική, χορό, performance, video art, μαριονέτες και απεριόριστες ποσότητες έμπνευσης από το τρομέρο αυτό Ελληνικό συγκρότημα.

Οι εντυπώσεις από την παράσταση είναι καταπληκτικές και γι’ αυτό σου το προτείνω ανεπιφύλακτα φίλε-παράξενε-νυχτεριδόφιλε να μην το σκεφτείς αλλά απλά να πάς να τους δεις και να ανατριχιάσεις και εσύ από το ταλέντο αυτών των ανθρώπων και φυσικά από το νοσηρό παραμύθι της αγαπημένης μας πλέον εφιαλτικής γιαγιάκας..

Ο κόσμος μέσα από άλλα μάτια

Είναι Παρασκευή αγαπημένε αναγνώστη και βρίσκομαι στη δουλειά οπου και σκίζομαι για να μπορώ να περάσω ένα Σαββατοκύριακο χωρις να εχω στο νού μου τι θα γίνει από Δευτέρα. Σε ένα πεντάλεπτο διάλειμμα καπνιστικού οργίου και κοινωνικοποίησης με τους συναδέλφους ρωτάω έναν τυπάκο επειδη μένει στην ευρύτερη ζώνη αν ξέρει το Dark Sun..

-Ποιό λες ρε αυτό που είναι σκοτεινο και είναι όλοι στα μαύρα; Είναι επικίνδυνο ρε αυτό. Πηγαίνεις σε τέτοια μέρη εσύ; Να τα αποφεύγεις ρε αυτά, εγω δεν έχω πάει ποτέ. Είναι σατανισμένοι αυτοί που πάνε εκεί, εσυ είσαι καλό παιδι.

…

…

…

…

ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΑΑΑΑΑΑΧΑΧΑΑΑ

Έφαγα το στερεότυπο στη μάπα φίλε μαυροφόρε “σατανισμένε”.

Δεν θα σχολιάσω τη στάση και τα σχόλια του συναδέλφου, αλλά ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!!! Πρέπει να το παραδεχτούμε, είμαστε μια κοινωνία ανθρώπων οι οποίοι είναι πολύ παρεξηγημένοι αλλά πολύ λίγοι γουστάρουν όσο εμείς!

Πρέπει να μπούνε μερικά πράγματα στη σειρά.

Πρώτα από όλα δεν μας νοιάζει τι λένε οι άλλοι για εμάς, μεγάλη μας ευχαρίστηση να ακούσουμε τι έχουν να πούν αλλά ως εκεί! Είναι η δική σου άποψη ρε φίλε κάγκουρα! Πές τη χε%$^καμε όμως από εμάς μην περιμένεις να προσπαθήσουμε να σου επιβάλλουμε αυτό που γουστάρουμε όπως (ακόμα καλύτερα) μην περιμένεις να μας περάσεις το δικό σου!

Τα κοινά χαρακτηριστικά μας είναι ότι εκτός από τη μουσική και την εμφάνιση, έχουμε την ικανότητα να βρίσκουμε ομορφιά και ρομαντισμό σε σημεία και πράγματα που ο πιο πολύς κόσμος αδυνατεί ή και φοβάται. Δεν μπορούμε να ενθουσιαστούμε όμως από κάτι το οποίο δεν έχει ένταση, είναι τυποποιημένο και ψεύτικο και πάνω από όλα υπάρχει για να το βλέπει και να μας ορίζει ο κάθε ασχετίδης τριγύρω. Μας αφήνει αδιάφορούς το τι κάνει ο άλλος δίπλα μας, ενώ παράλληλα μας κάνει χαρούμενους το οτι ο καθένας κάνει ότι γουστάρει.

Ξέρετε πόσο ωραίος είναι ό κόσμος αν τον δείτε μέσα από άλλα μάτια; Τα μάτια ενός μαυροφορεμένου τυπά που περπατά στο πεζοδρόμιο μιας κακόφημης περιοχης της Αθήνας ή μέσα από τα μάτια μιας κοπελίτσας που ισορροπεί τα τυλιγμένα με δίχτυ ποδαράκια της στις τεράστιες τρίπατες αρβύλες της σε ένα τρελό χορευτικο.Ή ακόμα και στα δικά σου μάτια ρε φίλε, τότε που σου συνέβει κάτι πολύ κακό και το πρώτο πράγμα που σου ήρθε στο μυαλό είναι ότι έμαθες κάτι από αυτό και γι’ αυτό δεν στεναχωρήθηκες, αλλά χαμογέλασες και είπες ότι δεν σε πειράζει!

Πρίν από μερικές εβδομάδες έκανα ηλιοθεραπεία στο Dark Sun και είδα ότι μια παρέα πάει να φύγει και αφήνει ένα τραπέζι ελεύθερο. Πλησιάσαμε λοιπόν για να δούμε αν θα κάτσουμε εμείς εκεί, και τα παιδια μας είδαν. φύγαν τελικά, αλλά αυτό που έκανε τη διαφορά ήταν μια απλή κουβέντα: “Παιδια sorry που περιμένατε, καλή συνέχεια!”

Έτσι πρέπει να σκέφτονται οι άνθρωποι και όχι όπως στη διαφήμιση της ασφαλιστικής!

Την ίδια Παρασκευή πήγα στο αγαπημένο Underworld και ένα υπέροχο βράδυ ξεκίνησε με ένα σφηνάκι κερασμένο από το μπάρ αντί εισιτηρίου!

Κλείνοντας θα απευθυνθώ σε σένα φίλε τρεντόσκυλε. Αν συναντήσεις ένα μαυροφορεμένο παιδί της νύχτας και του μιλήσεις και αυτό θα σου μιλήσει πίσω. Αν τύχει και μας ακούσεις να μιλάμε άραξε και άκου και ‘σύ, σίγουρα κάτι θα έχεις να πάρεις από αυτό. Αν τώρα τα μαύρα, τα καρφιά, οι σταυροί και τα βαμένα μάτια σε τρομάζουν, αυτό είναι άλλο θέμα!

Καλή διασκέδαση φίλοι μου νυχτερίδες!

What can I do, what can I say? Choose your weapon, time to pay.
Forget about the second day
We could be friends, with a kiss and flow. Choose your weapon, time to go.
A military fashion show.

Athens Goths Society @ Facebook

Ναι το ξέρω μπορεί το facebook να μην είναι το καλύτερο social network για έναν νυχτεριδόφιλο οπαδό της goth υποκουλτούρας όπως είσαι εσύ φίλε μου, αλλα αυτό δεν σημαινει πως δεν πρέπει να έχουμε παρουσία και εκεί!

Γι αυτόν ακριβώς το λόγο δημιουργήσαμε στους κόλπους αυτού του εξαιρετικά διαδεδομένου δικτύου το υπέροχο group “Athens Goths”.

Σκοπός είναι να καταφέρουμε να συγκεντρώσουμε όσο το δυνατό περισσότερα μαυροντυμένα παιδιά της μανούλας – νυχτούλας και να δημιουργήσουμε το δικό μας ιστό γνωριμιών.

Νοιώστε ελεύθερα να κάνετε join στο group και να μιλήσετε για ότι σας ενδιαφέρει, όποιο είδος μουσικής (αρκει να είναι dark – μη δώ τίποτα παλιομπουζούκια, κλαρινα κτλ) σας φτιαχνει καλύτερα!

Φίλε γκοθά αν δεν έχεις account στο facebook γ@&α το! Μπές στο http://vampirefreaks.com και γούσταρε!

AXAXAXAXAXAXAXAXAAAA!

Τι είσαι ακριβώς??

Παραδέξου το φίλε γκοθά κάτι δεν πάει καλά με σένα. Μια δεν σου αρέσουν τα πολλά φώτα, μία γουστάρεις την πανσέληνο, μιά δεν θές να μιλάς σε κανένα.

Εμείς εδώ λοιπόν ψάξαμε και σου βρήκαμε τη χειρότερη λύση για το πρόβλημά σου! 

Μάθε ποιό είναι το πλάσμα της νύχτας με το οποίο ταυτίζεσαι περισσότερο και ξεκίνα να γίνεσαι ένα με την ιδέα, απαντώντας στις πολύ απλές ερωτήσεις του test που θα βρείς ακολουθώντας το link παρακάτω.

Καλό κάψιμο!

http://quizfarm.com/quizzes/new/persephone13/what-creature-of-the-night-are-you-you-most-like-pics/#

All tribes x-united στα σκοτάδια!

Είναι η μέρα Παρασκευή και εμείς έχουμε ήδη ξεχυθεί από την περασμένη Τρίτη (Μπουάχαχαχα) να κανονίσουμε τα πλάνα μας για το βράδυ.

Η λύση για το πεδαριώδες αυτό πρόβλημα είχε βρεθεί πριν καν ασχοληθούμε εμείς μαζί του, μιας και το Second Skin Club  για χάρη της μαμάς πανσελήνου, που μας επισκεύτηκε πιστή στο ραντεβού της για άλλη μια φορά, διοργάνωσε το X-United event. Ο σκοπός ήταν να μαζευτούν όσες το δυνατό περισσότερες παρέες από Athens-goths ανεξαρτήτου μουσικού γούστου και εμφάνισης και να γουστάρουν όπως μόνο εμείς (φίλε ανχωμένε τρεντόσκυλε) ξέρουμε.

Ξαμολιόμαστε που λές μαύρε σκοτεινέ φίλε μου σε μια όχι και τόσο ήσυχη από τα επεισόδια Αθήνα (δεν θα αναλωθούμε στα γεγονότα των τελευταίων ημερών δεν είμαστε δημοσιογραφικό – πολιτικό blog) και κατευθυνόμαστε πρός το εν λόγω μαγαζί. Πειράζουμε την Miss A. που ακριβώς μια εβδομάδα πρίν ξεφτίλισε κάτι τσαντάκιδες (Μαθε την ιστορία εδώ), φτάνουμε στην πόρτα, πληρώνουμε και μπαίνουμε μέσα.

Τα πρώτα στοιχεία που λάβαμε δεν ήταν και τα καλύτερα. Η μουσική ναι, μπάπα-μπούπα και γ@*ώ τα σπάει, αλλά ο κόσμος είναι αρκετά ήρεμος. Με συνοπτικότατες διαδικασίες (απλά συνεχίσαμε να περπατάμε) κατευθυνθήκαμε προς το δεύτερο stage που ρίχνει darkιές και συνήθως είναι πιο έρημο από το πάνω. κατεβαίνουμε τις σκάλες φτάνουμε στην πόρτα με το νεκρό κοριτσάκι, την ανοίγουμε και ΝΑΙ φίλε Αθηναίε γκοθά, μαύρη αγαλίαση μας διακατέχει!

Οι φυλές μαζεύτηκαν και περνούσαν καλά! 

Απίστευτα πυκνοκατοικημένο το catacomb room με γνωστές φυσιογνωμίες από Underworld και Dark Sun και πολύ καλή μουσική. Γουστάρουμε, πίνουμετα ποτά μας, βρίσκουμε μέρος να κάτσουμε στο μπάρ, σερνουμε το πόδι μας, λέμε τα δικά μας και γενικά περνάμε καλά. Φυσική συνέπεια όλων αυτών είναι να αποφασίσουμε να πάμε να κάτσουμε και στο πάνω stage για να ακούσουμε και τις ηλεκτρογκοθιές μας. 

Ανεβαίνουμε πάνω (ακόμα αρκετά ήρεμα τα πράγματα), και αράζουμε στους καναπέδες του μαγαζιού και συνεχίζουμε να λέμε τα δικά μας μέχρι που σκάει το γ@*άτο και σβήνουν τα φώτα μαζί με τη μουσική.

Όπως καταλαβαίνεις φίλε αναγνώστη βρυκόλακα, δεν ήταν Πασχα (ποτέ δεν έχει τύχει να πέσει μέσα στο Δεκέμβριο), αλλά η ευγενική χορηγία της ΔΕΗ για το πάρτυ μας!

Το ίδιο λοιπόν γεγονός που είναι ικανό να αδειάσει ένα μπουζουκοτρεντάδικο, και μάλιστα με ευγένειες του τύπου ασταδιάλα ρε φέρτε τα λεφτά πίσω, τραγούδα χωρίς μικρόφωνο μωρή Ζήνα κτλ, ΔΕΝ – επαναλαμβάνω – ΔΕΝ ήταν αρκετό για να κάνει τα παιδιά της μανούλας νυχτούλας να χαλάσουν τη διάθεσή τους, αντιθέτως μάλιστα μιας και τα σκοτάδια είναι το φυσικό μας περιβάλλον, η διάθεση ανέβηκε, ξυπνήσαμε, ο κόσμος συνέχισε να αδειάζει το μπάρ, και καθήσαμε εκεί παρέα με το κινητό, που ανέλαβε το ρόλο του ηχοσυστήματος, να παίζει Anathema μέχρι που μας ενημέρωσαν οτι πρέπει να την κάνουμε για να κλείσει το μαγαζί. 

Τα ίδια φυσικά διαπιστώσαμε και και στο δεύτερο stage που αν και κάτω από το έδαφος, χωρίς εξαερισμό, περέμεινε γεμάτο.

Ανήθικο δίδαγμα προς εκαπιδευόμενους γκοθάδες:

Περνάμε καλά και γουστάρουμε εκεί που όλος ο υπόλοιπος κόσμος τα μαζεύει και του δίνει.

Αυτά λοιπόν και για σήμερα, πάω να βγάλω την κάπα μου και να κρεμαστώ ανάποδα για να ξεκουραστώ!

Hail to the dark tribes!