Ο κόσμος μέσα από άλλα μάτια

Είναι Παρασκευή αγαπημένε αναγνώστη και βρίσκομαι στη δουλειά οπου και σκίζομαι για να μπορώ να περάσω ένα Σαββατοκύριακο χωρις να εχω στο νού μου τι θα γίνει από Δευτέρα. Σε ένα πεντάλεπτο διάλειμμα καπνιστικού οργίου και κοινωνικοποίησης με τους συναδέλφους ρωτάω έναν τυπάκο επειδη μένει στην ευρύτερη ζώνη αν ξέρει το Dark Sun..

-Ποιό λες ρε αυτό που είναι σκοτεινο και είναι όλοι στα μαύρα; Είναι επικίνδυνο ρε αυτό. Πηγαίνεις σε τέτοια μέρη εσύ; Να τα αποφεύγεις ρε αυτά, εγω δεν έχω πάει ποτέ. Είναι σατανισμένοι αυτοί που πάνε εκεί, εσυ είσαι καλό παιδι.

…

…

…

…

ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΑΑΑΑΑΑΧΑΧΑΑΑ

Έφαγα το στερεότυπο στη μάπα φίλε μαυροφόρε “σατανισμένε”.

Δεν θα σχολιάσω τη στάση και τα σχόλια του συναδέλφου, αλλά ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!!! Πρέπει να το παραδεχτούμε, είμαστε μια κοινωνία ανθρώπων οι οποίοι είναι πολύ παρεξηγημένοι αλλά πολύ λίγοι γουστάρουν όσο εμείς!

Πρέπει να μπούνε μερικά πράγματα στη σειρά.

Πρώτα από όλα δεν μας νοιάζει τι λένε οι άλλοι για εμάς, μεγάλη μας ευχαρίστηση να ακούσουμε τι έχουν να πούν αλλά ως εκεί! Είναι η δική σου άποψη ρε φίλε κάγκουρα! Πές τη χε%$^καμε όμως από εμάς μην περιμένεις να προσπαθήσουμε να σου επιβάλλουμε αυτό που γουστάρουμε όπως (ακόμα καλύτερα) μην περιμένεις να μας περάσεις το δικό σου!

Τα κοινά χαρακτηριστικά μας είναι ότι εκτός από τη μουσική και την εμφάνιση, έχουμε την ικανότητα να βρίσκουμε ομορφιά και ρομαντισμό σε σημεία και πράγματα που ο πιο πολύς κόσμος αδυνατεί ή και φοβάται. Δεν μπορούμε να ενθουσιαστούμε όμως από κάτι το οποίο δεν έχει ένταση, είναι τυποποιημένο και ψεύτικο και πάνω από όλα υπάρχει για να το βλέπει και να μας ορίζει ο κάθε ασχετίδης τριγύρω. Μας αφήνει αδιάφορούς το τι κάνει ο άλλος δίπλα μας, ενώ παράλληλα μας κάνει χαρούμενους το οτι ο καθένας κάνει ότι γουστάρει.

Ξέρετε πόσο ωραίος είναι ό κόσμος αν τον δείτε μέσα από άλλα μάτια; Τα μάτια ενός μαυροφορεμένου τυπά που περπατά στο πεζοδρόμιο μιας κακόφημης περιοχης της Αθήνας ή μέσα από τα μάτια μιας κοπελίτσας που ισορροπεί τα τυλιγμένα με δίχτυ ποδαράκια της στις τεράστιες τρίπατες αρβύλες της σε ένα τρελό χορευτικο.Ή ακόμα και στα δικά σου μάτια ρε φίλε, τότε που σου συνέβει κάτι πολύ κακό και το πρώτο πράγμα που σου ήρθε στο μυαλό είναι ότι έμαθες κάτι από αυτό και γι’ αυτό δεν στεναχωρήθηκες, αλλά χαμογέλασες και είπες ότι δεν σε πειράζει!

Πρίν από μερικές εβδομάδες έκανα ηλιοθεραπεία στο Dark Sun και είδα ότι μια παρέα πάει να φύγει και αφήνει ένα τραπέζι ελεύθερο. Πλησιάσαμε λοιπόν για να δούμε αν θα κάτσουμε εμείς εκεί, και τα παιδια μας είδαν. φύγαν τελικά, αλλά αυτό που έκανε τη διαφορά ήταν μια απλή κουβέντα: “Παιδια sorry που περιμένατε, καλή συνέχεια!”

Έτσι πρέπει να σκέφτονται οι άνθρωποι και όχι όπως στη διαφήμιση της ασφαλιστικής!

Την ίδια Παρασκευή πήγα στο αγαπημένο Underworld και ένα υπέροχο βράδυ ξεκίνησε με ένα σφηνάκι κερασμένο από το μπάρ αντί εισιτηρίου!

Κλείνοντας θα απευθυνθώ σε σένα φίλε τρεντόσκυλε. Αν συναντήσεις ένα μαυροφορεμένο παιδί της νύχτας και του μιλήσεις και αυτό θα σου μιλήσει πίσω. Αν τύχει και μας ακούσεις να μιλάμε άραξε και άκου και ‘σύ, σίγουρα κάτι θα έχεις να πάρεις από αυτό. Αν τώρα τα μαύρα, τα καρφιά, οι σταυροί και τα βαμένα μάτια σε τρομάζουν, αυτό είναι άλλο θέμα!

Καλή διασκέδαση φίλοι μου νυχτερίδες!

What can I do, what can I say? Choose your weapon, time to pay.
Forget about the second day
We could be friends, with a kiss and flow. Choose your weapon, time to go.
A military fashion show.